خانه > یادداشت ها > کردستان به پول محتاج است نه اسلحه

کردستان به پول محتاج است نه اسلحه

چند سال قبل بکی از دوستان که قصد داشت برای خرید وسایل صوتی و تصویری به غرب ایران برود ، از من به عنوان یک کرد پرسید ، درست است که آنجا امنیت ندارد و ممکن است در جاده جلوی ماشینت را بگیرند و تو را بکشند ؟ چون من شنیده ام که آنجا خیلی ها را در زمان جنگ و بعد از آن سر بریده اند ! من که با این سوال و این ذهنیت بد که به ذهن مردم تزریق شده بود ، آشنا بودم ، فقط به یک شوخی اکتفا کردم و به وی عرض کردم که مگر تو گوسفند هستی که نگران بریده شدن سرت هستی ؟ چند روز بعد که آقا از خرید برگشته بود ، با شور و هیجان انقلابی خاصی شروع به تعریف و تمجید از مردم کردستان و کرمانشاه کرد و اینکه اینها چقدر انسانهای پاک و شربفی هستند و آنجا چقدر به وی خوش گذشته است . ظاهرا وی در شهر بانه درحین خرید ، سر صحبت را با یک فروشنده باز می کند و فروشنده نیز بعد از آشنایی با وی خود و خانواده اش را به منزل دعوت می کند به صرف ناهار و دوستی آنها تا الان هم ادامه دارد . این حکایت نوع نگاه و مواجهه مردم مردم یک کشور با هموطنانشان است که متاسفانه الان هم نه به این شدت و حدّت ، اما به صورت رقیقتری وجود دارد .

مناطق کردنشین غرب ایران در چند سال اخیر شاهد تغیر و تحولاتی بوده است که در مجموع دستاوردهای مثبت اقتصادی ، اجتماعی فراوانی را برایشان به دنبال داشته است . از زمانی که در کردستان عراق منطقه پرواز ممنوع ایجاد شد و مخصوصا بعد از سقوط صدام به دست آمریکا ، بازارهای مرزی در شهرهای ایران و عراق رونق فراوانی گرفته و به اقتصاد مردم کمک زیادی کرده است . این مسئله البته در خرید و فروش کالا در شهرهای غربی کشور خلاصه نمی شود . شهرت این بازارها و علاقه فراوانی که مردم برای تهیه وسایل صوتی و تصویری دارند ، همه سالها عده زیادی را از گوشه و کنار کشور راهی غرب کرده و اینها در مرحله اول با طبیعت زیبا و کوهها و دریاچه ها و دیگر مناظر طبیعی کردستان و دیگر مناطق غرب ایران مواجه می شوند و به این ترتیب مسافرتهای بعدی به این مناطق بیشتر با هدف تفریح و دیدن جاذبه های طبیعی انجام می شود . قبلا در شهرهای غربی کشور خبری از مسافران نوروزی و یا تابستانی نبود، اما درسالهای اخیر کثرت مسافران و کمبودهتل و مسافرخانه در این شهرها کاملا مشهود است . سقوط دیکتاتور عراق و سیل زائرانی که راهی شهرهای مقدس شیعه در عراق می شوند نیز به رونق هر چند اندک شهرهایی چون کرمانشاه کمک کرده است .

به عنوان مثال بسیاری از جاده های قدیمی و خطرناک این استان در قالب بزرگراه کربلا ، یه شکل بسیار مطلوبی درآمده است . این اتفاقات مثبت البته چیزی ازضرورت نقد تمرکزگرایی  مخربی را که دولت و حاکمیت در پیش گرفته اند ،نمی کاهد و این مناطق و مناطق دیگری از کشور به توجه بسیار بیشتری نباز دارند ، اما یک مسئله را هم روشن می کند و آن اینکه در دنیای امروز و در شرایط جدید ، دست بردن به اسلحه و ساختن آرمان و اتوپیا ، نه تنها دستاوردی برای هیچ گروهی به دنبال ندارد ، بلکه به بدنامی و انزوا منجر شده و بهترین خوراک تبلیغاتی برای مخالفان را فراهم می کند . کردستان عراق نیز بعد از سالها محرومیت و فقر و سرکوب و نسل کشی ، تنها زمانی به وضعیت فعلی و قابل قبول خود رسید که جنگ داخلی خود را کنار گذاشته و به تعامل سازنده با قدرتهایی چون آمریکا پرداختند . کسی نمی خواهد ادعا کند که آمریکا صدام را به خاطر کردها و شیعیان سرنگون کرد و برای این کارگوشه چشمی هم به رونق مناطق غربی ایران داشته است ! اما هنر فعالان سیاسی و رهبران موفق این است که در جدال ها و گروه بندی های منطقه ای و جهانی ، و از دل تضارب منافع و موقعیتها ، فرصت ها را شکار کنند و ماهی خود را صید نمایند . سالها چپ گرایی و آرمان سرایی در مناطق کردنشین عراق تنها نتیجه ای که در بر داشته است ، انگ تروریست بودن و آدم کشی بود که در ذهن بسیاری از مردم دیگر مناطق شکل گرفته بود . توسعه این مناطق وابسته به کسانی نیست که با وجودجیب خالی و فقر مطلق ، در کافه ها بنشینند و به تقلید از چه گوارا سیگار برگ بکشند و جملات اتو کشیده رد و بدل کنند ، آنچه کردستان محتاج آن است ، جوانانی است که  پیام زندگی و شادی را به کودکان شهرهای خود هدیه کنند و آتها را از انقلابی گری و ایدئولوژیهای ضد زندگی دور نگه دارند . آنهایی که تصاویر ژولیده کودکان کرد را به شکلی ابزاری در سایت های اجتماعی به نمایش می گذارند ، باید به این سوال جواب دهند که از زمان تشکیل حکومت جدید عراق و به وجود آمدن شرایط جدید برای کردها ، چه تعداد از مردم و کودکان آنجا به دلیل وجود امنیت و آبادنی و سرمایه گذاری خارجی ، از رفاه بهتری نسبت به قبل برخوردار شده اند ؟ و در عوض سالها جنگ چریکی و مسلحانه که قسمت عمده آن صرف برادر کشی و اختلاف داخلی شده و بسیاری از این کودکان در همان زمان به این روزگار افتاده اند ، چه نتیجه ای در بر داشته است ؟ آیا این دستاورد ارزش آن را ندارد تا روشنفکران و طبقه باسواد متفق القول شوند و گروههایی که همچنان به تفنگ خود می نازند را از این عمل نهی کنند ؟ پاسخ این سوال کمی شهامت می طلبد که امیدواریم این برادران داشته باشند .

پی نوشت : دوستی در گوگل ریدر و زیر این مطلب کامنتی گذاشته بود که بد نیست شما هم آن را بخوانید :

دقیقا زمانی که من به همراه یکی دو خانواده ی دیگه واسه مسافرت و تفریح راهی کردستان شدیم چنین ذهنیتی از کردها داشتیم. خیلی توصیه شده بود که مراقب حرفها و کارهایمان باشیم. کردها چنین اند و چنان اند. ولی وقتی پامونو گذاشتیم اونجا با آدمایی مواجه شدیم که تو کل عمرمون نمونه ش رو ندیده بودیم. حتی فامیلت هم کارایی که اینا می کنن برات نمی کنه. مهمون نوازی شون واقعا حیرت آوره. خیلی هاشون به نون شب شون محتاجنا! ولی پای مهمون که در میون باشه حالا هفت پشت غریبه هم که باشه رو سرشون می ذارن و هیچی واست کم نمی ذارن. آدمایی که درآمد کم با دلی بزرگ دارن که تازه فهمیدیم این حکومت چقدر در حقشون اجحاف کرده. مظلوم ترینن و انسان ترین. وقتی که بر می گشتیم هنوز خارج نشده دلمون تنگ شده بود واسه اون همه صفا و صمیمیت شون. اگه نسل اندر نسل مون بزرگشده ی تهران نبودن و به زندگی تو این شهر عادت نداشتم محال بود هیچوقت پامو توش بذارم. انسانیتی که تو مردم ما گم شده رو من اونجا پیدا کردم. براشون آرزوی بهترینها رو دارم. بهترینی که لایقش هستن بی شک.

Advertisements
دسته‌ها:یادداشت ها
  1. ناشناس
    15 اوت 2011 در 21:25

    آری کردستان به پول وافراد تحصیلکرده احتیاج دارد به شرطی که حکومت نوع نگرش خود را تغییر دهد. بژی کورد وه هه ر مه ذهه ب و زاراوه.

  2. مهران
    15 اوت 2011 در 21:40

    کردستان،خوب یا بد،فقیر یا ثروتمند،با طبیعت زیبایش وهمراه با مردمان با صفایش،تحت اشغال عجم و ترک و عرب است.با خون خود و با سلاح خود،اگر لازم باشد تا صد نسل دیگر ،می جنگیم تا آن را از چنگ دشمنان تاریخی خود به در آوریم.در زیر زمین کردستان ،آنجا که کودکان کردستان گرسنه به خواب می روند،گنج هایی نهفته است که هر روز به غارت اشغالگران می رود.اگر باور ندارید که کردستان اشغال شده است به تپه ها و کوهها و جاده های کردستان نگاه کنید،تا همه جا اردوهای اشغالگران را ببینید.

  3. نجات بهرامی
    15 اوت 2011 در 22:03

    نه دیگه نداشتیم برادر ! تو که از اول داری شروع می کنی ! مثلا ما گفتیم این جور شعارها باعث بدبختی مردم شده . عجم دشمن تاریخی ماست و این جور حرفها را ول کن تو رو خدا . ما مه این حرفها را جز از زبان خارج نشین ها نمی شنویم . هر کس کردستان رفته از مهمان نوازی مردم اونجا تعربف کرده . حالا شما با این حرفها اصرار داری اون ذهنیت سر بریدن و خون و خون ریزی را زنده کنی تا کودکان کردستان با شکم سیر بخوابند؟

  4. ناشناس
    15 اوت 2011 در 22:13

    تمام ایران سرای من است حتی کردستان عزیز…. کردستان و مردمان با صفای ان در اقلیت نیستند بلکه هم پای دیگر هموطنان عزیز خود برای سربلندی ایران تلاش میکنند.

  5. علی
    16 اوت 2011 در 07:39

    من یک فارسم ولی کردها را دوست دارم البته من 20 سال پیش کردستان رفته بودم و انموقع هم مردم بسیار خوب ومهمان نوازی داشت,فارسها دشمن کردها نیستند و انها را خیلی هم دوست دارند,این حکومت است که دشمن فارس و کرد و همه اقوام ایرانی است,زنده باد هموطنان کردم.

  6. ناشناس
    16 اوت 2011 در 21:48

    آن بردار ناخلف
    ما هم می نشینیم چنین شود.
    تا زمانی که حرف میزنی با حرف جوابت را می دهیم
    تفنگ گرفتی با تفنگ از پا در می آوریمت ..

  1. No trackbacks yet.

نظر شما برای ما بسیار مهم است

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s